Mahalla kutubxonasi ayvonida ertaga kichik qo‘g‘irchoq tomoshasi bo‘lishi kerak edi. Malika o‘zi yasagan Shodcha qo‘g‘irchog‘iga atlas chopon va ikkita ko‘k etikcha kiydirdi. U etikchalarning bog‘ichini ehtiyotlab bog‘lab, qo‘g‘irchoqni qutiga joyladi.

Ertalab Malika qutini ochsa, Shodchaning chap etikchasi yo‘q edi. Qutining chetida ingichka ko‘k ip osilib turardi. Ikkinchi etikcha esa qo‘g‘irchoqning oyog‘ida joyida turardi.

— Voy, tomosha ertaga-ku! — dedi Malika xavotirlanib. — Shodcha bitta etikcha bilan sahnaga qanday chiqadi?

U ikkinchi etikchani ham yechib, qutiga solmoqchi bo‘ldi. Shu payt qo‘g‘irchoq to‘garagini boshqaradigan Saodat opa ayvonga kirib keldi. Uning ortidan Malikaning do‘sti Daniyor ham ko‘rindi.

Saodat opa qutiga egilib qaradi. — Shoshilmaylik, Malika, — dedi u. — Etikcha o‘zi yurib ketmagan bo‘lsa kerak. Mana bu ko‘k ip bizga yo‘l ko‘rsatishi mumkin.

Daniyor ipning uchini barmog‘iga o‘rab ko‘rdi. — Bu etikchaning bog‘ichidan uzilgan ipga o‘xshaydi, — dedi u. — Avval quti atrofiga qaraylik.

Uchovlari stol ustini, uning tagini va ayvon polini tekshirishdi. Stol chetida yana bir dona ko‘k ip bor edi. Keyin ip ayvon eshigigacha davom etishini ko‘rishdi.

Eshik yonidagi oq parda biroz qiyshayib qolgan ekan. Malika kecha qo‘g‘irchoqni deraza yonida kiyintirganini esladi. U derazani yopishni unutganini ham aytdi.

— Balki shamol parda bilan o‘ynagandir, — dedi Daniyor. Saodat opa deraza tagiga qaradi, lekin etikcha u yerda yo‘q edi. Shunda Malika pardaning pastida ko‘k ipning yana bir mayda uchini payqadi.

Uchovlari ayvondan hovliga chiqishdi. Atirgul butasining pastki shoxida ko‘k narsa yaltirab turardi. Bu yo‘qolgan etikcha edi.

Saodat opa etikchani ehtiyotkorlik bilan oldi. Kechasi mayin shamol derazadan kirib, pardaning uchini hilpiratgan ekan. Parda etikchaning bog‘ichiga ilinib, uni stol chetidan tortib yuborgan. Etikcha ochiq derazadan pastga tushib, atirgul shoxiga ilashib qolgan edi.

Saodat opa etikchadagi changni yumshoq cho‘tka bilan artdi. Malika bog‘ichini mustahkamroq tugdi, Daniyor esa qutining qopqog‘ini yopib qo‘ydi. Ertasi kuni Shodcha ikkala ko‘k etikchasini kiyib, tomoshaga chiqdi.

Mayda belgini e’tibor bilan ko‘rganlar yo‘qolgan narsani ham topa oladi. Birga yordam berish quvonchni ko‘paytiradi.