Diyor buvisi bilan mahalladagi kichik bog‘ga erta tongda bordi. Kecha ekilgan rayhon va pomidor ko‘chatlariga suv kerak edi. Buvisi ariq jo‘mragini ochdi, ammo suv egatlarga bormadi.
Ular tut daraxti tagidan tinmay kelayotgan shildirashni eshitishdi. Nam tuproq orasida suv kichkina ko‘lmak bo‘lib >>>>
Bir tongda Zebo hovliga chiqsa, ko‘k qanotli kichkina kapalak ayvon oldida tinmay aylana berardi. U bir pastlab, bir balandlab uchar, ammo o‘rikzor tomonga ketolmasdi. Qanotlaridagi mayda oq nuqtalar tuman tomchilaridan yaltirardi.
“Nega buncha shoshyapsan?” deb so‘radi Zebo. Kapalak ayvon >>>>
Bahorning iliq tongida Zarnigor amakivachchasi Bekzod bilan Hamro buvisining hovlisiga keldi. Hovli chetida nam tuproq hidi taralib turardi. Stol ustida uchta nam qog‘oz paket yotardi.
Kechagi yomg‘ir paketlardagi yozuvlarni yuvib ketgan edi. Hamro buvi shu kuni urug‘ ekmoqchi bo‘lgan. “Qovoq keng >>>>
Aziza maktab bog‘iga ertaroq keldi. U har kuni dars boshlanishidan oldin gulzordagi rayhonlarga qarab o‘tishni yaxshi ko‘rardi. Bog‘ning o‘rtasida toshlardan yasalgan dumaloq quyosh soati bor edi.
Soatning o‘rtasidagi ingichka tayoqcha odatda soya tashlab, vaqtni ko‘rsatardi. Aziza soyaga qarab, >>>>
Bahorning iliq kunida Madina Oydin buvi bilan hovli chetidagi bo‘sh yerga qovoq urug‘i ekdi. Buvi urug‘lar orasini kafti bilan o‘lchab, ularni bir-biriga juda yaqin qo‘ymadi. Madina ustiga yumshoq tuproq soldi va kichik chelakdan suv sepdi.
“Har kuni ozgina qarab turamiz”, dedi Oydin buvi. Madina >>>>
Mahalla kutubxonasi oldidagi eski chinor har kuni ertalab salqin soya berardi. Bir kuni Laylo va Temur uning tagida uchta mayda qog‘ozni ko‘rishdi. Qog‘ozlarning har birida bitta topishmoq bor edi.
Shu payt kutubxonachi Saodat opa tashqariga chiqdi. U bolalar kitoblari turadigan yog‘och javon >>>>
Bahorning iliq kuni Madina maktab bog‘iga erta keldi. O‘rik daraxtlari oppoq gullagan, ammo gullar orasida birorta asalari ko‘rinmas edi. Kecha ham shunday bo‘lganini u darrov esladi.
U eng past shoxga qarab turdi. “Gullar bor, nega mehmonlari yo‘q?” dedi Madina sekin. Yerga to‘kilgan mayda >>>>
Mahalladagi bahor bayramiga bir kun qolganda Madina doirasini olib, ayvonga chiqdi. Ertaga u bolalar bilan Navro’z kuyiga jo’r bo’lishi kerak edi. Madina bayram uchun atlas ko’ylagini ham tayyorlab qo’ygandi.
U doirani sekin urdi. Ammo jarangdor «dup-dup» o’rniga xira, og’ir tovush eshitildi. Madina >>>>
Bahorning iliq tongida Otabek hovlidagi tut daraxti tagiga sopol kosa qo‘ydi. U kosani qushlar ichishi uchun toza suv bilan limmo-lim to‘ldirdi. So‘ng deraza yonidan chumchuqlar kelishini kutdi.
Ammo ertasi kuni kosa mutlaqo bo‘sh edi. Yerda to‘kilgan suv ham, kosada yoriq ham yo‘q edi. Otabek >>>>
Yakshanba tongida Dilnoza Saodat buvisining hovlisida dasturxon yozishga yordam berardi. Hovlidagi tok barglari orasidan quyosh tushar, tandir nonining hidi taralardi. Pech ustidagi ko‘k, hushtakli choynak odatda suv qaynaganda ingichka ovoz bilan jaranglardi.
Ammo bu safar choynakdan faqat yengil >>>>