Rangdor Bahor shahridagi Tropik Tadqiqot bog‘ida kechki musiqa bayrami boshlanishiga bir soat qolganda, Oy guli ochilmadi. “Gul ochilmasa, uning hididan tayyorlanadigan kapalaklar raqsi ham bo‘lmaydimi?” deb so‘radi o‘n yoshli Malika, marimbasini quchib. Atrofda palma barglari yomg‘irdan keyin >>>>

Kunduzgi sayohatga chiqqan “Oq Qanot” paromida kompas ignasi birdan g‘arbga yopishib qoldi. Kema hali bandargohdan uzoqlashmagan bo‘lsa ham, kapitan xavfsiz chiqish uchun igna shimolni ko‘rsatishini kutardi. Yo‘lovchilar deraza yonida hayron bo‘lib turishardi. “Nega u qaysarlik qilyapti?” deb >>>>

Kechqurun, Bulut Uylarining qirqinchi qavatida Amina balkonidagi ikki fonar birdaniga bitta oltin nuqtaga qisqardi. Shahar energiya tarmog‘i bulutli kundan keyin tejash tartibiga o‘tgan edi. Ammo Amina bugun oilasi va eng yaqin do‘sti Diyor uchun ikki chiroqni yoqishni juda istardi.

Har oy shunday >>>>

Daryo ustidagi arqon savati birdan qiyshayib, tol shoxiga osilib qoldi. Pastda mayda toshlar orasida yaltiragan suv tez oqardi. Saida uning ichidagi nihollar suvga tushib ketishidan qo‘rqdi: otasi narigi qirg‘oqda ekish uchun aynan shu yigirma tol qalamchasini kutayotgan edi. Kunduzgi issiq ularni >>>>

Yomg‘ir tomchilari shisha tomda mayda chiroqlar kabi yaltirar, Osiyo qit‘asini kesib o‘tuvchi tezkor poyezd esa Platforma Sakkizda kutib turardi. Mira bekat kutubxonasining navbatchisi edi. Shu payt qizil vagon ekrani o‘chib qoldi. “Yo‘lovchilarga kitob qutilari qayerga borishini kim aytadi?” dedi >>>>

Kelajakdagi Qumtepa tog‘ining cho‘qqisidan kunduzi mayda bulutlar vohaga tushardi. Ammo bir kuni ular yarim osmonda muzdek oq tugunlarga aylanib qoldi. O‘n yoshli Nila buni ko‘rib, sariq tuproqdagi nihollar tezda chanqashini bildi. Bulut To‘quvchi ishlamasa, bog‘ qurirdi.

Nila tog‘ etagidagi kuzatuv >>>>

Qoratepa kuzatuv maydonchasida kecha osmon birdan oqarib ketgandek tuyuldi. Zarnigor daftariga Kichik Ayiq yonidagi uch xira yulduzni chizishi kerak edi, ammo eng maydasi ko‘rinmasdi. Ertaga maktabning koinot ko‘rgazmasida uning xaritasi turishi kerak edi. U buni o‘zi topmoqchi edi.

Maydoncha tog‘ >>>>

Qarag‘ayzor ustida quyosh charaqlagan kuni yosh olmaxon Narin yerga sochilgan urug‘larni topolmadi. Kecha ular mo‘l edi, bugun esa barcha qubbalar mahkam yopilib qolgan, xuddi ichiga mitti eshiklar berkitilgandek ko‘rinardi. Narin tushgacha kasal qanotli do‘sti Chittak uchun yigirma dona qarag‘ay >>>>

Qorli Nurkent ilm markazining tomida birdan qizil chiroq yondi: urug‘lar issiqxonasi uchun issiqlik zaxirasi kamayib borardi. O‘n yoshli Maftuna kechki kuzatuv navbatchiligida edi va ertalabgacha noyob tog‘ rayhonlari sovib qolmasligini istardi. Rayhonlar bahorda shaharning changini yutadigan yashil >>>>

Qadimiy Binkat shahrining quyoshli maydonida devorga ishlangan karvon xaritasi birdaniga “teskari gapira” boshladi: tuyalar g‘arbga emas, go‘yo osmonga ketayotgandek ko‘rinardi. To‘qqiz yoshli Nargizaning maqsadi kelgan, tarixni yaxshi ko‘rgan bolalarga shu xaritani tushuntirish edi, ammo >>>>