Malika maktabdagi “Bahor ranglari” ko‘rgazmasi uchun rasm chizayotgan edi. U oppoq qog‘ozga keng dala, uzoqdagi past tog‘lar va ko‘m-ko‘k osmonni chizdi. Endi dalaga qator-qator lola solmoqchi bo‘lganda, qizil bo‘yoq idishi bo‘shab qolganini ko‘rdi.

Malika idishni bir necha marta chayqatdi. Undan >>>>

Navro‘z sayliga bir kun qolganda Mubin bobosi yasagan yog‘och toychoqni supaga olib chiqdi. Toychoqning bo‘ynida mitti qo‘ng‘iroq bor, g‘ildiraklari yursa, u mayin jaranglardi. Mubin uni ertaga bolalar o‘yinchoqlari qatoriga qo‘ymoqchi edi.

U toychoqni tekis taxta ustiga qo‘yib, sekin itardi. Ammo >>>>

Saodat buvi hovlidagi supada quroq ko‘rpacha tikayotgan edi. Ertalabki quyosh tut barglari orasidan tushib, rangli matolarni yanada chiroyli ko‘rsatardi. Ko‘rpachada qizil, sariq, yashil va ko‘k rangli o‘ttiz to‘qqiz katak bor edi.

Ammo aynan o‘rtadagi qirqinchi katak bo‘sh qolgan edi. Zarnigor uni >>>>

Bir kuni ertalab Kamol bilan Nigora hovli chetidagi anor daraxti tagida mayda chumolilar qatorini ko‘rishdi. Kechasi yog‘gan yomg‘ir tuproqni yuvib, qatorning o‘rtasida ingichka jarlik hosil qilgan edi. Jarlik katta emasdi, ammo chumolilar uchun undan o‘tish qiyin ko‘rinardi.

Chumolilar bir tomonda >>>>

Mohira buvisining sandig’idan eski, mayin belbog’ni topdi. Undagi ko’k, sariq va qizil iplar chiroyli jilvalanar, faqat o’rtadagi yashil yo’l birdan uzilib qolgan edi.

Saodat aya belbog’ni ertaga mahalladagi hunar ko’rgazmasiga olib borishini aytdi. U belbog’ni yoshligida onasidan olganini ham >>>>

Malika har tong buvisining rayhonlariga suv quyishni yaxshi ko‘rardi. Bir kuni u ariqchaga qarasa, suv juda sekin oqar, yaproqlar ham qimirlamas edi. Rayhonlarning uchlari esa biroz egilib qolganini ko‘rdi.

Ariqcha mahalla anhori bilan tutashardi. Anhor bo‘yida quyoshda kumushdek yaltiragan kichkina >>>>

Ertalab Qumariq mahallasidagi kichik maktab hovlisi rangli karton harflarga to‘lib ketdi. Kechasi esgan sho‘x shamol “Kitob bayrami” yozuvidagi harflarni ipidan uzib yuborgan edi. Ba’zilari gulzor orasiga, ba’zilari ayvon tagiga uchib ketgan edi.

Dilnoza bayramda she’r o‘qishi, Anvar esa mehmonlarga >>>>

Diyor buvisi bilan mahalladagi kichik bog‘ga erta tongda bordi. Kecha ekilgan rayhon va pomidor ko‘chatlariga suv kerak edi. Buvisi ariq jo‘mragini ochdi, ammo suv egatlarga bormadi.

Ular tut daraxti tagidan tinmay kelayotgan shildirashni eshitishdi. Nam tuproq orasida suv kichkina ko‘lmak bo‘lib >>>>

Bir tongda Zebo hovliga chiqsa, ko‘k qanotli kichkina kapalak ayvon oldida tinmay aylana berardi. U bir pastlab, bir balandlab uchar, ammo o‘rikzor tomonga ketolmasdi. Qanotlaridagi mayda oq nuqtalar tuman tomchilaridan yaltirardi.

“Nega buncha shoshyapsan?” deb so‘radi Zebo. Kapalak ayvon >>>>

Bahorning iliq tongida Zarnigor amakivachchasi Bekzod bilan Hamro buvisining hovlisiga keldi. Hovli chetida nam tuproq hidi taralib turardi. Stol ustida uchta nam qog‘oz paket yotardi.

Kechagi yomg‘ir paketlardagi yozuvlarni yuvib ketgan edi. Hamro buvi shu kuni urug‘ ekmoqchi bo‘lgan. “Qovoq keng >>>>