Yulduz doirasining siri

Kuzning tiniq oqshomida Anvar kartondan yulduz doirasi yasadi. Doiraning chetiga oylar nomini, o‘rtasiga mayda yulduzlarni chizdi. Rustam ota uni ayvon ustuniga ilib berishga va’da qildi.

Qorong‘i tushgach, Anvar doirani aylantirdi. Ammo undagi Temirqoziq belgisi janub tomonga qarab qoldi. Osmondagi >>>>

Tabassumlar qutisi

Ertalab Farhod maktab hovlisidagi tut daraxti yoniga kichik karton quti qo‘ydi. Qutining ustiga: “Bir yaxshilikni yozib, ichiga tashlang”, deb yozilgan edi. U har kim o‘z ismini yozmasa ham bo‘lishini aytdi. Muhimi, yaxshi ishlar esdan chiqmasin, dedi u.

Sevara qutining yoniga rangli qog‘ozlar va >>>>

Ko‘rpachadagi oq bulut

Zarnigor ertalab supani supurayotganda buvisining eski ko‘rpachasi yonida oppoq paxta bo‘lagini ko‘rdi. U paxtani kaftiga olib, hayron bo‘ldi. Ko‘rpacha go‘yo kechasi kichkina bulut chiqarib qo‘ygandek edi.

Ertasi kuni supada yana ikki dona paxta yotardi. Navro‘zga ikki kun qolgan, buvi esa >>>>

Uch belgining yo‘li

Kecha kechqurun mahallada kuchli yomg‘ir yog‘di. Ertalab Mohira kutubxonaga borish uchun uyidan chiqsa, guzar chetidagi uchta yo‘l belgisi yerda yotganini ko‘rdi.

Belgilar yog‘och ustunidan ajralib qolgan, o‘qlar esa har tomonga qarab yotardi. Birida kitob rasmi, ikkinchisida to‘p, uchinchisida oq >>>>

Rayhon yonidagi to’p

Maktab hovlisida Shodiyor, Mohira va Bobur har tanaffusda yumshoq matodan tikilgan to‘pni dumalatib o‘ynashardi. Dushanba ertalab hovlining bir chetiga yangi rayhon nihollari ekilgani ularni quvontirdi. Nihollarning yonidagi tekis yo‘lak esa to‘p o‘ynash uchun juda qulay ko‘rinardi.

Ular o‘yinni >>>>

Qamishlar orasidagi ovoz

Bir kuni saharda Malika ayvonni supurayotib, ariq tomondan “ting-ting, ting-ting” degan ovozni eshitdi. Ovoz bir yaqinlashib, bir uzoqlashardi. Malika supurgini devorga suyab, ukasi Otabekni chaqirdi.

“Eshitdingmi? Ariqning o‘zi qo‘ng‘iroq chalolmaydi-ku”, dedi u. Otabek quloq solib turdi-da, “Balki >>>>

Suv qo‘shig‘i qayerda?

Bahor bayrami oldidan Zarnigor bilan Bekzod mahalla hovlisiga kichkina sopol buloqcha qo‘ydi. Uni usta Sodiq yasagan, bolalar esa atrofiga rangli toshlarni terishgan edi. Buloqchaning suvi oqsa, uchta kosachaga navbat bilan tushib, mayin ovoz chiqarishi kerak edi.

Usta Sodiq chelakdan suv quydi. Suv >>>>

Asalarilar uchun bekat

Bahorning iliq kuni Dilnoza hovlidagi behi daraxtiga qaradi. Oqartir gullar shoxlarni bezab turardi, ammo atrofda odatda eshitiladigan asalari g‘uvillashi yo‘q edi. Bu Dilnozaga juda g‘alati tuyuldi.

Bir asalari uchib kelib, gullar ustida ikki marta aylana chizdi. U bir lahza qo‘nmoqchidek >>>>

Qo‘g‘irchoqning ko‘k etikchasi

Mahalla kutubxonasi ayvonida ertaga kichik qo‘g‘irchoq tomoshasi bo‘lishi kerak edi. Malika o‘zi yasagan Shodcha qo‘g‘irchog‘iga atlas chopon va ikkita ko‘k etikcha kiydirdi. U etikchalarning bog‘ichini ehtiyotlab bog‘lab, qo‘g‘irchoqni qutiga joyladi.

Ertalab Malika qutini ochsa, Shodchaning chap >>>>

Urug’larning jim belgisi

Bahorning ilk yomg’iri Hasan boboning urug’ qutilarini ivitib qo’ydi. Ertalab Mavluda qutilardagi yozuvlar oqarib, urug’lar kimniki ekani bilinmay qolganini ko’rdi. U hayron bo’lib, Otabekni chaqirdi.

Shu kuni tomorqaga urug’ sepish kerak edi. Agar urug’lar adashsa, rayhon uchun ajratilgan joyga >>>>