Zarnigor ertalab supani supurayotganda buvisining eski ko‘rpachasi yonida oppoq paxta bo‘lagini ko‘rdi. U paxtani kaftiga olib, hayron bo‘ldi. Ko‘rpacha go‘yo kechasi kichkina bulut chiqarib qo‘ygandek edi.

Ertasi kuni supada yana ikki dona paxta yotardi. Navro‘zga ikki kun qolgan, buvi esa >>>>

Kecha kechqurun mahallada kuchli yomg‘ir yog‘di. Ertalab Mohira kutubxonaga borish uchun uyidan chiqsa, guzar chetidagi uchta yo‘l belgisi yerda yotganini ko‘rdi.

Belgilar yog‘och ustunidan ajralib qolgan, o‘qlar esa har tomonga qarab yotardi. Birida kitob rasmi, ikkinchisida to‘p, uchinchisida oq >>>>

Maktab hovlisida Shodiyor, Mohira va Bobur har tanaffusda yumshoq matodan tikilgan to‘pni dumalatib o‘ynashardi. Dushanba ertalab hovlining bir chetiga yangi rayhon nihollari ekilgani ularni quvontirdi. Nihollarning yonidagi tekis yo‘lak esa to‘p o‘ynash uchun juda qulay ko‘rinardi.

Ular o‘yinni >>>>

Bir kuni saharda Malika ayvonni supurayotib, ariq tomondan “ting-ting, ting-ting” degan ovozni eshitdi. Ovoz bir yaqinlashib, bir uzoqlashardi. Malika supurgini devorga suyab, ukasi Otabekni chaqirdi.

“Eshitdingmi? Ariqning o‘zi qo‘ng‘iroq chalolmaydi-ku”, dedi u. Otabek quloq solib turdi-da, “Balki >>>>

Bahor bayrami oldidan Zarnigor bilan Bekzod mahalla hovlisiga kichkina sopol buloqcha qo‘ydi. Uni usta Sodiq yasagan, bolalar esa atrofiga rangli toshlarni terishgan edi. Buloqchaning suvi oqsa, uchta kosachaga navbat bilan tushib, mayin ovoz chiqarishi kerak edi.

Usta Sodiq chelakdan suv quydi. Suv >>>>

Bahorning iliq kuni Dilnoza hovlidagi behi daraxtiga qaradi. Oqartir gullar shoxlarni bezab turardi, ammo atrofda odatda eshitiladigan asalari g‘uvillashi yo‘q edi. Bu Dilnozaga juda g‘alati tuyuldi.

Bir asalari uchib kelib, gullar ustida ikki marta aylana chizdi. U bir lahza qo‘nmoqchidek >>>>

Mahalla kutubxonasi ayvonida ertaga kichik qo‘g‘irchoq tomoshasi bo‘lishi kerak edi. Malika o‘zi yasagan Shodcha qo‘g‘irchog‘iga atlas chopon va ikkita ko‘k etikcha kiydirdi. U etikchalarning bog‘ichini ehtiyotlab bog‘lab, qo‘g‘irchoqni qutiga joyladi.

Ertalab Malika qutini ochsa, Shodchaning chap >>>>

Bahorning ilk yomg’iri Hasan boboning urug’ qutilarini ivitib qo’ydi. Ertalab Mavluda qutilardagi yozuvlar oqarib, urug’lar kimniki ekani bilinmay qolganini ko’rdi. U hayron bo’lib, Otabekni chaqirdi.

Shu kuni tomorqaga urug’ sepish kerak edi. Agar urug’lar adashsa, rayhon uchun ajratilgan joyga >>>>

Bahorning iliq tongida Mohira buvisi Robiya buvining tomorqasiga yugurib chiqdi. Tepalikdagi shamol charxi odatda aylanishi bilan ariqqa suv ko‘tarar edi. Bugun esa uning rangli qanotlari qimirlamay, osmon sari tikilib turardi.

Pastdagi rayhon va rediska nihollari suv kutib egilgan edi. Eng qizig‘i, >>>>

May oyining iliq tongida Murod hovliga chiqib, o‘rik daraxti tomondan mayin g‘ijirlagan ovozni eshitdi. Daraxtning eng past shoxi pishayotgan o‘riklar og‘irligidan yerga juda yaqin egilib qolgan edi. Shamol essa, shox yana sal pastlardi.

Murod shoxni ikki qo‘li bilan ko‘tarmoqchi bo‘ldi. Ammo Hasan >>>>