Yomg‘ir tomchilari shisha tomda mayda chiroqlar kabi yaltirar, Osiyo qit‘asini kesib o‘tuvchi tezkor poyezd esa Platforma Sakkizda kutib turardi. Mira bekat kutubxonasining navbatchisi edi. Shu payt qizil vagon ekrani o‘chib qoldi. “Yo‘lovchilarga kitob qutilari qayerga borishini kim aytadi?” dedi >>>>

Kelajakdagi Qumtepa tog‘ining cho‘qqisidan kunduzi mayda bulutlar vohaga tushardi. Ammo bir kuni ular yarim osmonda muzdek oq tugunlarga aylanib qoldi. O‘n yoshli Nila buni ko‘rib, sariq tuproqdagi nihollar tezda chanqashini bildi. Bulut To‘quvchi ishlamasa, bog‘ qurirdi.

Nila tog‘ etagidagi kuzatuv >>>>

Qoratepa kuzatuv maydonchasida kecha osmon birdan oqarib ketgandek tuyuldi. Zarnigor daftariga Kichik Ayiq yonidagi uch xira yulduzni chizishi kerak edi, ammo eng maydasi ko‘rinmasdi. Ertaga maktabning koinot ko‘rgazmasida uning xaritasi turishi kerak edi. U buni o‘zi topmoqchi edi.

Maydoncha tog‘ >>>>

Qarag‘ayzor ustida quyosh charaqlagan kuni yosh olmaxon Narin yerga sochilgan urug‘larni topolmadi. Kecha ular mo‘l edi, bugun esa barcha qubbalar mahkam yopilib qolgan, xuddi ichiga mitti eshiklar berkitilgandek ko‘rinardi. Narin tushgacha kasal qanotli do‘sti Chittak uchun yigirma dona qarag‘ay >>>>

Qorli Nurkent ilm markazining tomida birdan qizil chiroq yondi: urug‘lar issiqxonasi uchun issiqlik zaxirasi kamayib borardi. O‘n yoshli Maftuna kechki kuzatuv navbatchiligida edi va ertalabgacha noyob tog‘ rayhonlari sovib qolmasligini istardi. Rayhonlar bahorda shaharning changini yutadigan yashil >>>>

Qadimiy Binkat shahrining quyoshli maydonida devorga ishlangan karvon xaritasi birdaniga “teskari gapira” boshladi: tuyalar g‘arbga emas, go‘yo osmonga ketayotgandek ko‘rinardi. To‘qqiz yoshli Nargizaning maqsadi kelgan, tarixni yaxshi ko‘rgan bolalarga shu xaritani tushuntirish edi, ammo >>>>

Malika ertalab buvisi bilan hovliga suv olishga chiqdi. Mahalla chetidagi kichik anhor odatda quyoshda kumushday yaltirar, suvining shildirashi uzoqdan eshitilardi. Ammo bu kuni suv xira, oqimi esa juda sekin edi.

Malika ko‘zasini qirg‘oqqa qo‘yib, anhor tomon egildi. Suv yuzida sariq yaproqlar >>>>

Mahalla hovlisidagi katta chinor tagida bitta yog’och kursi turardi. Har juma kuni Usta Karim shu kursiga o’tirib, bolalarga ertak aytib berardi. Bolalar esa uning ro’parasidagi gilamchaga o’tirib, qiziq voqealarni jim tinglashardi.

Bir kuni ertalab Zarnigor hovlidan o’tayotib, kursini artmoqchi >>>>

Bir tong Sevinch buvisining ayvonidagi ipak qurtlariga qaradi. Kecha ular tut barglarini mayin shitirlatib yegan edi, bugun esa barglarga yaqinlashmasdi. Oqartirib to‘shalgan mato ustida hammasi jim turardi.

Sevinch eng kichkina qurtning yoniga egildi. U boshini sekin ko‘tarib, yana matoga qo‘ydi. >>>>

Mahalla kutubxonasida bir tong g‘alati jimjitlik bo‘ldi. Odatda bolalar tez topadigan ertak javonlari aralashib ketgan, javon chetidagi belgilar esa yo‘q edi.

Munira opa kecha deraza ochiq qolganini aytdi. Kechasi esgan shamol qog‘oz belgilarni uchirib ketgan, endi kitoblarni qayerga qo‘yishni hech >>>>