Rayhonzorning yo‘qolgan hidi

Chinorli mahallasida Mohiraning buvisi parvarish qiladigan katta rayhonzor bor edi. Ertalablari u yerdan shunday yoqimli hid taralardiki, hatto maktabga shoshayotgan bolalar ham bir lahza to‘xtab, chuqur nafas olib qo‘yardilar. Rayhonlar orasida asalari, kapalak va mitti chumchuqlar tinmay aylanardi. >>>>

Suv soatining yettinchi jarangi

Chashmabuloq mahallasida tonglar odatda bir mo’jiza bilan boshlanardi. Chinor tagidagi qadimiy suv soati quyoshning ilk nuri tushishi bilan yetti marta jaranglar edi. Jaranglar oddiy qo’ng’iroq tovushi emasdi: birinchisi novvoyning tandir yoqishini, ikkinchisi bog’bonlarning ko’chat sug’orishini, uchinchisi bolalarning maktabga tayyorlanishini eslatardi. Yettinchi jarang esa mahalla ahli uchun eng sevimlisi edi. U eshitilganda hamma bir zum jim turib, buloq suvining shildirashiga quloq solar edi. >>>>

Jamila

Shaharda, odamlar ko‘p bo‘lgan joyda, 8 yoshli qizaloq Jamila yashardi. Uning qo‘ng‘ir, jingalak sochlari bor edi, va doim yuzida tabassum porlab turardi. Jamila juda ham oqil va mehribon edi: maktabda yaxshi baholar olib, o‘qituvchilari va sinfdoshlarining e’tirofiga sazovor bo‘lgan, uyda esa ota-onasining itoatkor qizi bo‘lib, ularning har bir so‘zini bajarardi. >>>>

Alijon va Valijon

Bir zamonlar bir shaharda ikki do’st yashagan: Alijon va Valijon. Ular bir maktabda o’qir, har kuni birga o’ynar va o’qishdan keyin uyga qaytar edilar. Ammo ularning bir katta farqi bor edi: Alijon har doim haqiqatni gapirardi, Valijon esa ko’pincha yolg’on so’zlardi. >>>>

Yanvarning Sirli Sovg‘asi

Bir zamonlar, «Fasl Qiroli» deb atalgan, yilning boshida hukmronlik qiluvchi Yanvar ismli oqsoqol bor edi. Uning soqoli oppoq, ko‘zlari esa muz parchalaridek tiniq edi. Har yili qirolichasi Qish bilan birgalikda dunyoni oppoq qorga burkardi, daraxtlarni shishadek muz bilan bezardi va insonlarga sovuq, ammo mo‘jizaviy damlar ulashardi. >>>>