Chinordagi uch savol

Mahalla kutubxonasi oldidagi eski chinor har kuni ertalab salqin soya berardi. Bir kuni Laylo va Temur uning tagida uchta mayda qog‘ozni ko‘rishdi. Qog‘ozlarning har birida bitta topishmoq bor edi.

Shu payt kutubxonachi Saodat opa tashqariga chiqdi. U bolalar kitoblari turadigan yog‘och javon >>>>

Asalarining suv bekati

Bahorning iliq kuni Madina maktab bog‘iga erta keldi. O‘rik daraxtlari oppoq gullagan, ammo gullar orasida birorta asalari ko‘rinmas edi. Kecha ham shunday bo‘lganini u darrov esladi.

U eng past shoxga qarab turdi. “Gullar bor, nega mehmonlari yo‘q?” dedi Madina sekin. Yerga to‘kilgan mayda >>>>

Doiraning yo’qolgan ovozi

Mahalladagi bahor bayramiga bir kun qolganda Madina doirasini olib, ayvonga chiqdi. Ertaga u bolalar bilan Navro’z kuyiga jo’r bo’lishi kerak edi. Madina bayram uchun atlas ko’ylagini ham tayyorlab qo’ygandi.

U doirani sekin urdi. Ammo jarangdor «dup-dup» o’rniga xira, og’ir tovush eshitildi. Madina >>>>

Sopol kosadagi izlar

Bahorning iliq tongida Otabek hovlidagi tut daraxti tagiga sopol kosa qo‘ydi. U kosani qushlar ichishi uchun toza suv bilan limmo-lim to‘ldirdi. So‘ng deraza yonidan chumchuqlar kelishini kutdi.

Ammo ertasi kuni kosa mutlaqo bo‘sh edi. Yerda to‘kilgan suv ham, kosada yoriq ham yo‘q edi. Otabek >>>>

Jim qolgan choynak

Yakshanba tongida Dilnoza Saodat buvisining hovlisida dasturxon yozishga yordam berardi. Hovlidagi tok barglari orasidan quyosh tushar, tandir nonining hidi taralardi. Pech ustidagi ko‘k, hushtakli choynak odatda suv qaynaganda ingichka ovoz bilan jaranglardi.

Ammo bu safar choynakdan faqat yengil >>>>