Quyosh qiziganda Qamishzor mamlakatidagi pastak soy birdan yer ostiga singib ketdi. Yosh qunduz Bori loy qirg‘oqdagi ingichka yoriqdan hali ham suv yaltirayotganini ko‘rdi, ammo yonidagi chumolilar chanqab, yoriqqa yaqinlasha olmayotgan edi. Keng soy tubi esa quruq toshlarga to‘lib, suvdan uzoqlashib qolgan edi.
Ertaga Qamishzor maktabining kunduzgi kuzatuv darsi bor edi. Ustoz Turna barcha mayda jonivorlar suv ichishi uchun sayoz kosacha tayyorlashni Boriga topshirgan edi, chunki issiqda chuqur yoriq chumolilar va qo‘ng‘izlar uchun xavfli edi. Bori bu vazifani tushgacha bitirib, do‘stlarini xursand qilmoqchi edi.
Bori keng bargni bukib, uni kosacha qilmoqchi bo‘ldi. U yoriqdan suvni dumining yassi qismi bilan ehtiyotlab tortdi, lekin barg tez yumshab, suv loyga singib ketdi. “Ko‘proq tashisam, albatta to‘ladi”, dedi u umid bilan va yana uch bor urinib ko‘rdi. Shunda ham kosacha quruq qoldi.
Keyin u yoriq yonini panjalari bilan kavlab, suvga kengroq joy ochmoqchi bo‘ldi. Ammo yumshoq loy uvlanib tushdi, yoriq loyqalanib qoldi. Chumoli Sardor, “To‘xta, Bori, bizga katta chuqur emas, xavfsiz suv kerak”, dedi. Bori uyaldi, lekin ishni tashlab ketmadi. Uning panjalariga ham loy yopishib oldi.
U qirg‘oq bo‘ylab sekin yurib, sindirilgan qamishlar orasidagi yashil moxni ko‘rdi. Moxning pastki qismi yoriq chetidagi nam loyga tegib turar, tepasi esa quyoshda ham nam edi. “Suv bu yerga qanday chiqdi?” deb Bori hayron bo‘ldi. U namlik tepaga ko‘tarilganini barmog‘i bilan tekshirib ko‘rdi.
Shu payt po‘stloq ustida dam olayotgan Qari Kapalak qanotini qoqdi. “Moxning mayda tolalari suvni o‘ziga tortadi”, dedi u. Bori qamish barglarini esladi: ular ham uzun, ingichka tolalardan tuzilgan edi. Kapalak, “Faqat suvning o‘z tezligi bor”, deb qo‘shib qo‘ydi. Bori bunga avval ishonmadi, ammo mox namligini yana ko‘rdi.
Bori yoriqni kavlamaslikka qaror qildi. U quruq qamish barglaridan yo‘g‘on emas, ingichka tasma buradi, orasiga mox qo‘shdi va bir uchini tiniq suv tegadigan chetga qo‘ydi. Ikkinchi uchini yassi loydan yasagan kosachaga tushirdi. So‘ng kosachani quyoshdan sal nariroqqa joylashtirdi. Buni o‘zi topganidan quvondi.
Avval kosacha bo‘sh turdi. Sardor, “Arqoning suv tashishini kutamizmi?” deb so‘radi. Bori tasmani tortib ko‘rmadi; tortsa, mox joyidan chiqishini bilardi. U chumolilardan kosacha atrofiga mayda tosh qo‘yishni so‘radi, toshlar yumshoq loyni ushlab turdi. “Kutish ham ishning bir qismi”, dedi u.
Bir ozdan keyin tasmaning uchidan tomchilar tushdi. Kosachada sayoz, musaffo suv yig‘ildi. Qo‘ng‘izlar chetidan ichdi, chumolilar esa toshlar orasidan xavfsiz o‘tdi. Ustoz Turna kelib, “Bori, sen suvni tashimabsan, unga mayda tolali zina bergansan”, dedi. Bori issiq kunda kuch emas, diqqat va sabr ko‘proq foyda berishini bildi.