Mahalla ayvonida har juma ertak oqshomi bo‘lardi. Bolalar gilamchalarga o‘tirib, Oydin buvining hikoyalarini tinglashardi. Bu juma buvi yoshlikda eshitgan ko‘k qush haqidagi ertakni aytib bermoqchi edi.
Tushdan keyin Zarnigor buvisining oldiga kirdi. Buvi choy ichib o‘tirardi, ammo “Keldingmi, qizim?” degan ovozi juda past eshitildi. Zarnigor hayron bo‘lib, buvisining yoniga yaqinroq o‘tirdi.
“Ovozimiz uzoq gapirganda ham charchaydi,” dedi Oydin buvi kulimsirab. “Bugun ko‘p so‘zlay olmasam kerak.” Eshik oldidagi soyalar uzaya boshlagan, ertak oqshomiga esa oz vaqt qolgan edi.
Zarnigorning ko‘ngli tushdi. “Bolalar kutishadi-ku,” dedi u. Buvi uning qo‘lini silab: “Kutganlarni xafa qilish yomon, lekin ovozni ham asrash kerak,” dedi.
Shu payt Kamol keldi. U oqshom uchun o‘zi yasagan qog‘oz chiroqchani olib kelgan edi. Zarnigor muammoni aytgach, Kamol bir oz o‘ylanib qoldi.
“Buvi hikoyani sekin aytsinlar, biz esa yordam beramiz,” dedi Kamol. U qog‘oz chiroqchani ayvonning pastroq joyiga osdi. Chiroqcha yoqilganda, uning mayin nuri devorga tushdi.
Oydin buvi sandiqdan eski kashtali ro‘mol chiqardi. Unda ko‘k qush, sariq daraxt, kichkina ko‘prik va yaltiragan buloq tasviri bor edi. “Hikoyamdagi joylar mana shular,” dedi buvi pichirlab.
Zarnigor ro‘moldagi rasmlarga diqqat bilan qaradi. U qog‘ozlarga qush, daraxt, ko‘prik va buloqni chizdi. Kamol esa ularni ipga ketma-ket ilib, ayvon devoriga osdi.
“Avval qush daraxt yoniga keladi,” dedi Zarnigor. “Keyin u buloqdan suv ichib, ko‘prikdan o‘tadi,” dedi Kamol. Buvi bosh irg‘ab, qush oxirida uyasiga qaytishini eslatdi.
Oqshomda bolalar yig‘ildi. Zarnigor hikoyani boshlab berdi, Kamol esa rasmlarni kerak paytda ko‘rsatdi. Oydin buvi muhim joylarda bir-ikki so‘z qo‘shib, jilmayib o‘tirdi.
Ko‘k qush ko‘prikdan o‘tayotganda, bolalar unga yo‘l ko‘rsatgandek qo‘llarini uzatishdi. Qush uyasiga yetgach, hamma yengil tortib kuldi. Oydin buvining ko‘zlari quvonchdan charaqladi.
Hikoya tugagach, bolalar qarsak chalishdi. Oydin buvi past ovozda: “Sizlar hikoyamga qanot berdingizlar,” dedi. Zarnigor birga qilingan mehrli ish yarim qolgan narsani ham to‘liq quvonchga aylantirishini bildi.