Shamol charxining ko‘k tasmasi

Bahorning iliq tongida Mohira buvisi Robiya buvining tomorqasiga yugurib chiqdi. Tepalikdagi shamol charxi odatda aylanishi bilan ariqqa suv ko‘tarar edi. Bugun esa uning rangli qanotlari qimirlamay, osmon sari tikilib turardi.

Pastdagi rayhon va rediska nihollari suv kutib egilgan edi. Eng qizig‘i, tut barglari lipillab, shamol borligini aytib turardi. Mohira hayron bo‘lib: “Shamol esyapti, charx nega jim?” dedi.

Shu payt qo‘shnisi Sardor keldi. U tomorqa chetidagi nihollarga qarab, suv tezroq kerakligini aytdi. Mohira esa shoshilmadi: “Avval sababini bilaylik, keyin to‘g‘ri yordam beramiz”, dedi.

Ikkalasi charxga juda yaqinlashmasdan, pastdan sinchiklab qarashdi. Qanotlar butun edi, ustun ham qiyshaymagan edi. Sardor: “Balki shamol balandda kuchsizdir”, deb o‘yladi.

U ayvondan ikki enli qog‘oz tasma olib chiqdi. Bolalar tasmani qo‘llarida baland ko‘tardilar. Tasmalar darrov hilpiradi, hatto biri Mohiraning sochiga tegib ketdi.

“Demak, shamol yetarli ekan”, dedi Mohira. U charxning qanotlarini birma-bir sanadi. So‘ng markazdagi yog‘och g‘ildirakka nimadir o‘ralganini ko‘rib qoldi.

Bu ko‘k rangli uzun tasma edi. Tasma g‘ildirak bilan ustun orasiga mahkam kirib qolgan, shu bois qanotlar aylana olmayotgan edi. Sardor uni tortib olishga chog‘landi, ammo Mohira to‘xtatdi: “Baland joyga o‘zimiz tegmaymiz. Buvisini chaqiraylik”, dedi.

Robiya buvi kelib, ko‘k tasmani ko‘rdi-da, sababini esladi. Kecha u tasmani qushlarni cho‘chitish uchun pastak qoziqqa bog‘lagan ekan. Tunda kuchli shamol tasmani uzib, charxning markaziga o‘rab qo‘yibdi.

Robiya buvi avval charxning tormoz dastasini mahkamladi. Keyin mustahkam narvonga ehtiyotkor chiqib, tasmani sekin yechdi. Mohira bilan Sardor pastda turib, narvon qimirlamasligini kuzatishdi.

Buvi yerga tushgach, tormozni bo‘shatdi. Shamol charx qanotlarini avval sekin, keyin bir tekis aylantirdi. G‘ildiraklar yurib, ariqqa tiniq suv oqa boshladi.

Rayhonlar yana bosh ko‘tardi, rediska nihollari ham tetiklashdi. Mohira bilan Sardor avval tekshirganidan, keyin esa kattadan yordam so‘raganidan xursand bo‘lishdi. Ko‘k tasma esa endi mahkam bog‘langan pastak qoziqda hilpirab turardi.