Asalarining suv bekati

Bahorning iliq kuni Madina maktab bog‘iga erta keldi. O‘rik daraxtlari oppoq gullagan, ammo gullar orasida birorta asalari ko‘rinmas edi. Kecha ham shunday bo‘lganini u darrov esladi.

U eng past shoxga qarab turdi. “Gullar bor, nega mehmonlari yo‘q?” dedi Madina sekin. Yerga to‘kilgan mayda gulbarglar esa shamolda pirpirardi.

Ertasi kuni Madina Bekzod bilan yana bog‘ga keldi. Bog‘ hamon jim edi. Bog‘bon Hasan aka: “Asalarilar gullarni aylanib uchsa, o‘riklar ko‘proq tugadi. Ular nega kelmayotganini bilsak yaxshi bo‘lardi”, dedi.

Madina bilan Bekzod avval rayhonlar yonini ko‘rishdi. Keyin daraxtlar tagini va ariq bo‘yini tekshirishdi. Nihoyat, eski sopol tog‘oracha oldida bir nechta asalari aylanganini payqashdi.

Bitta asalari suvga yaqinlashdi, lekin tog‘orachaning cheti tik edi. U suvga qo‘na olmadi-da, yana uchib ketdi. Ortidan kelgan boshqa asalari ham chetida bir zum aylanib, gulzor tomonga burildi.

“Ular chanqagan, lekin suv icholmayapti”, dedi Bekzod. Hasan aka tog‘orachaga sinchiklab qaradi. “To‘g‘ri topdinglar. Asalariga suv kerak, ammo chuqur suvdan ehtiyot bo‘ladi. Ularga qo‘nib ichadigan joy tayyorlaymiz”, dedi u.

Bekzod omborxonadan sayoz sopol likopcha olib keldi. Madina yo‘lak chetidan bir nechta toza, yassi tosh tanladi. Hasan aka: “Toshlarni mahkam qo‘yinglar, ular qimirlamasin”, deb maslahat berdi.

Ular likopchani gulzor yonidagi soyaroq joyga qo‘yishdi. Madina ichiga ozgina toza suv quydi. Bekzod toshlarni suvdan yarim chiqib turadigan qilib joyladi. Toshlar asalari uchun mitti orolchaga o‘xshab qoldi.

Ko‘p o‘tmay, bir asalari kelib toshga qo‘ndi. U suv ichdi, keyin o‘rik gullari tomon uchdi. Oradan biroz vaqt o‘tib, uning ortidan yana asalarilar keldi va bog‘da mayin g‘uvillash eshitila boshladi.

Bir necha kundan keyin o‘rik shoxlarida jajji yashil tugunchalar paydo bo‘ldi. Madina bilan Bekzod har kuni suv bekatini tekshirib, suvi kamayganida to‘ldirib turishdi. Hasan aka ularga kulib: “Bog‘ning kichik do‘stlari ham sizlardan rozi”, dedi.

Bolalar kichkina qulaylik ham katta foyda berishini bilib oldilar. Bog‘ yana asalarilarning g‘uvillashiga to‘ldi.