Mahalladagi bahor bayramiga bir kun qolganda Madina doirasini olib, ayvonga chiqdi. Ertaga u bolalar bilan Navro’z kuyiga jo’r bo’lishi kerak edi. Madina bayram uchun atlas ko’ylagini ham tayyorlab qo’ygandi.
U doirani sekin urdi. Ammo jarangdor «dup-dup» o’rniga xira, og’ir tovush eshitildi. Madina yana bir necha marta urib ko’rdi, lekin ovoz o’zgarmadi.
«Kecha doiram deraza yonida qolgan edi», dedi u xavotirlanib. Tunda yomg’ir yog’gan, deraza esa sal ochiq ekan. Madina doira nam havo tortgan bo’lishi mumkinligini o’yladi.
U doirasini matoga o’rab, mahalladagi Usta Xurshidning oldiga bordi. Usta doira yasashni ham, uni parvarish qilishni ham yaxshi bilardi. U doiraning yog’och gardishini, terisini va mayda halqalarini birma-bir ko’zdan kechirdi.
«Doiraning terisi nam tortib, bo’shashibdi», dedi usta. «Shuning uchun ovozi xiralashgan. Uni pech yoniga qo’ysak, tez quriydi, ammo terisi tortilib, yorilishi mumkin.»
Madina ko’zlarini katta ochdi. «Ertaga bayramda chala olamanmi?» deb so’radi u. Usta Xurshid jilmaydi: «Sabr qilsak, albatta. Avval uni to’g’ri quritamiz.»
Usta doirani toza, yumshoq sochiq bilan ehtiyotlab artdi. Keyin ular uni quyosh nuri tushadigan, ammo pechdan uzoq xonadagi kursiga qo’yishdi. Madina doirani devorga suyab qo’ymadi, chunki usta havosi ikki tomoniga ham tegib turishi kerakligini aytdi.
Har yarim soatda Madina doirani sekin aylantirib turdi. Kutish unga juda uzun tuyuldi. U vaqtni bekor o’tkazmadi: kaftlari bilan tizzasiga urib, bayramda chaladigan uch zarbli usulni mashq qildi.
Usta Xurshid ham unga: «Avval sekin ur, keyin ikki marta tezlat», deb ko’rsatdi. Madina «dup, dup-dup» deb mashq qildi. Nihoyat, tushdan keyin usta doirani qulog’iga yaqin tutdi. Mayda halqalari quvnoq shildiradi.
U doirani yengil urdi. Bu safar tovush tiniq va jarangdor chiqdi. Madina ham sinab ko’rdi: «dup-dup, dup!» Jarang ayvon bo’ylab taraldi.
Ertasi kuni Madina bayramda doirasini ishonch bilan chaldi. Bolalar uning usuliga quvonib raqsga tushishdi. Madina doirasini endi nam joyda qoldirmasligini bildi, Usta Xurshid esa qizning sabridan xursand bo’ldi.