Navro’z ko’rgazmasiga bir kun qolganda Umida va uning do’sti Yusuf bobo Rustamning ustaxonasida loydan katta quyosh yasashdi. Ular quyoshning chetlariga mayda nur chiziqlari, o’rtasiga kulib turgan yuz tushirishdi. Umida uning sariq rangda qanday yarashishini tasavvur qilib, quvonib ketdi.

Ertalab Umida ustaxonaga yugurib keldi. Kecha silliq turgan quyoshning o’rtasidan chetigacha ingichka yoriq tushib qolgan edi. Yusuf ham kelib, uni ko’rib jim turib qoldi. “Endi ko’rgazmaga nima olib boramiz?” dedi Umida xafa bo’lib.

Bobo Rustam loy quyoshni ehtiyotkorlik bilan ko’rdi. U yoriqning ikki chetiga barmog’ini tekkizib, loyning quruqligini tekshirdi. “Quyoshning o’rtasi juda qalin bo’libdi, chetlari esa tez quribdi,” dedi u. “Shuning uchun loy turlicha tortilib, yorilgan.”

Umida nam barmog’i bilan yoriqni yopishga urindi. Lekin yoriq yana bilinib qoldi. Yusuf uni rang bilan berkitishni taklif qildi, ammo bobo Rustam bosh chayqadi. “Rang yoriqni yashiradi, lekin mustahkam qilmaydi,” dedi u.

“Sizlarga bitta topishmoq,” dedi bobo. “Qaysi nonning ichi xom qoladi?” Yusuf biroz o’ylab, “Juda qalin yopilgan nonning,” deb javob berdi. “To’g’ri,” dedi bobo Rustam. “Loy ham bir xil qalinlikda bo’lsa, tekis quriydi.”

Umida eski quyoshni tog’oraga soldi va ozgina suv bilan loyni yana yumshatdi. So’ng u bilan Yusuf to’rtta bir xil, yupqa loy bo’lagi yasashdi. Har bir bo’lakka quyoshning bir qismi tushdi: biriga nur, biriga ko’z, biriga tabassum, biriga yonoq naqshi.

Ular bo’laklarni soyali joydagi taxtacha ustiga terishdi. Bobo Rustam ularni quyoshga qo’ymaslikni, har ikki soatda asta aylantirib turishni aytdi. Umida va Yusuf navbat bilan kelib, bo’laklarni tekshirib turishdi.

Ertasi kuni birortasi ham yorilmadi. Bobo Rustam bo’laklarni yog’och taxtachaga yonma-yon mahkamladi. Umida esa ularning orasiga ingichka jigarrang chiziq tortdi. Shunda to’rt bo’lak birlashib, derazali chiroyli quyoshga o’xshab qoldi.

Ko’rgazmada bolalar quyosh oldida to’xtab, uning to’rt qismi nega ajratilganini so’rashdi. Umida ularga loyning tekis qurishi haqidagi sirni aytib berdi. Yusuf esa eng yaxshi yechim ba’zan eski ishni yashirishda emas, uni yaxshiroq qilib qayta boshlashda ekanini tushundi.