Bir kuni saharda Malika ayvonni supurayotib, ariq tomondan “ting-ting, ting-ting” degan ovozni eshitdi. Ovoz bir yaqinlashib, bir uzoqlashardi. Malika supurgini devorga suyab, ukasi Otabekni chaqirdi.
“Eshitdingmi? Ariqning o‘zi qo‘ng‘iroq chalolmaydi-ku”, dedi u. Otabek quloq solib turdi-da, “Balki qamishlar orasida kimdir bordir”, dedi. Ikkalasi ariq bo‘yiga sekin yurishdi.
Qamishlar orasidagi kichik suv halqasida Bibi degan sariq o‘rdakcha suzib yurardi. Uning bo‘ynidagi yumshoq qizil tasmasiga kichkina mis qo‘ng‘iroqcha taqilgan edi. Bibi qanotini qimirlatganida qo‘ng‘iroqcha “ting-ting” derdi.
Ariqning narigi tomonida uning onasi “qoq-qoq”lab chaqirardi. Bibi onasining ovozini eshitib, u tomonga suzardi, ammo yana aylanib suv halqasiga qaytib qolardi. O‘rdakcha bezovta bo‘lib, tumshug‘i bilan suvni mayda to‘lqin qilar edi.
Malika ariq chetiga egildi, lekin suvga tushmadi. “Bibi yo‘lni topolmayapti, shekilli”, dedi u. Otabek ham o‘rdakchasini qo‘rqitmaslik uchun past ovozda “qoq-qoq” deb ko‘rdi.
Bibi Otabekning ovozi tomon suzdi. Ammo oldidagi quruq yaproqlar uyumiga kelib to‘xtadi. U yaproqlarni tumshug‘i bilan surmoqchi bo‘ldi, lekin ular yana suv yuziga yoyilib, tor joyni berkitib qo‘ydi.
Malika diqqat bilan qaradi. Kechagi shamol sariq yaproqlarni ariqning tor chiqish joyiga yig‘ib qo‘ygan ekan. Suv halqasi yopiq emasdi, faqat chiqish yo‘li yaproqlar ostida ko‘rinmay qolgan edi.
“Qo‘limizni suvga tiqmaylik, Bibi cho‘chib ketadi”, dedi Malika. Otabek yerda yotgan uzun, quruq qamishni ko‘rsatdi. Malika uning bir uchini mahkam ushladi, Otabek esa ikkinchi uchi bilan yaproqlarni asta chetga surdi.
Ular shoshilmadilar. Avval bir nechta yaproq suzib ketdi, keyin suvda ingichka yo‘l ko‘rindi. Malika sekin: “Mana, Bibi, onang tomonga yo‘l ochildi”, dedi.
Bibi qo‘ng‘iroqchasini jiringlatib, ochilgan yo‘ldan suzdi. Narigi tomonga yetishi bilan onasi uni qanoti ostiga oldi. Malika bilan Otabek bir-biriga qarab kulishdi, ariq bo‘yida esa suvning mayin shildirashi qoldi.
Kichkina yordam ham kimningdir yo‘lini ochishi mumkin. Mehr bilan qilingan ish ko‘ngilni quvontiradi.