Chinorli mahallasida Mohiraning buvisi parvarish qiladigan katta rayhonzor bor edi. Ertalablari u yerdan shunday yoqimli hid taralardiki, hatto maktabga shoshayotgan bolalar ham bir lahza to‘xtab, chuqur nafas olib qo‘yardilar. Rayhonlar orasida asalari, kapalak va mitti chumchuqlar tinmay aylanardi. >>>>

Chashmabuloq mahallasida tonglar odatda bir mo’jiza bilan boshlanardi. Chinor tagidagi qadimiy suv soati quyoshning ilk nuri tushishi bilan yetti marta jaranglar edi. Jaranglar oddiy qo’ng’iroq tovushi emasdi: birinchisi novvoyning tandir yoqishini, ikkinchisi bog’bonlarning ko’chat sug’orishini, uchinchisi bolalarning maktabga tayyorlanishini eslatardi. Yettinchi jarang esa mahalla ahli uchun eng sevimlisi edi. U eshitilganda hamma bir zum jim turib, buloq suvining shildirashiga quloq solar edi. >>>>