Bahorning iliq kuni Dilnoza hovlidagi behi daraxtiga qaradi. Oqartir gullar shoxlarni bezab turardi, ammo atrofda odatda eshitiladigan asalari g‘uvillashi yo‘q edi. Bu Dilnozaga juda g‘alati tuyuldi.

Bir asalari uchib kelib, gullar ustida ikki marta aylana chizdi. U bir lahza qo‘nmoqchidek >>>>

Mahalla kutubxonasi ayvonida ertaga kichik qo‘g‘irchoq tomoshasi bo‘lishi kerak edi. Malika o‘zi yasagan Shodcha qo‘g‘irchog‘iga atlas chopon va ikkita ko‘k etikcha kiydirdi. U etikchalarning bog‘ichini ehtiyotlab bog‘lab, qo‘g‘irchoqni qutiga joyladi.

Ertalab Malika qutini ochsa, Shodchaning chap >>>>

Bahorning ilk yomg’iri Hasan boboning urug’ qutilarini ivitib qo’ydi. Ertalab Mavluda qutilardagi yozuvlar oqarib, urug’lar kimniki ekani bilinmay qolganini ko’rdi. U hayron bo’lib, Otabekni chaqirdi.

Shu kuni tomorqaga urug’ sepish kerak edi. Agar urug’lar adashsa, rayhon uchun ajratilgan joyga >>>>

Bahorning iliq tongida Mohira buvisi Robiya buvining tomorqasiga yugurib chiqdi. Tepalikdagi shamol charxi odatda aylanishi bilan ariqqa suv ko‘tarar edi. Bugun esa uning rangli qanotlari qimirlamay, osmon sari tikilib turardi.

Pastdagi rayhon va rediska nihollari suv kutib egilgan edi. Eng qizig‘i, >>>>

May oyining iliq tongida Murod hovliga chiqib, o‘rik daraxti tomondan mayin g‘ijirlagan ovozni eshitdi. Daraxtning eng past shoxi pishayotgan o‘riklar og‘irligidan yerga juda yaqin egilib qolgan edi. Shamol essa, shox yana sal pastlardi.

Murod shoxni ikki qo‘li bilan ko‘tarmoqchi bo‘ldi. Ammo Hasan >>>>

Navro’z ko’rgazmasiga bir kun qolganda Umida va uning do’sti Yusuf bobo Rustamning ustaxonasida loydan katta quyosh yasashdi. Ular quyoshning chetlariga mayda nur chiziqlari, o’rtasiga kulib turgan yuz tushirishdi. Umida uning sariq rangda qanday yarashishini tasavvur qilib, quvonib ketdi.

Ertalab >>>>

Navro‘z sayliga bir kun qolganda Dilafruz ayvondagi arqonga o‘n ikki dona qizil-oq lenta bog‘ladi. Ertaga mahalla bolalari shu ayvonda bahor qo‘shiqlarini aytishi kerak edi. Lentalar kichkina bayroqchadek hilpirab, hovliga bayramona ko‘rk berardi.

Ertalab Dilafruz derazadan qarasa, arqonda faqat >>>>

Kechasi qishloqda mayin yomg’ir yog‘di. Ertalab havo musaffo, hovlidagi rayhonlar esa yaltirab turardi. Saida supaga chiqib, chetida ketma-ket tushgan olti tomchini ko‘rib hayron qoldi.

Tomchilar dumaloq bo‘lib, xuddi kichkina xaritadagi nuqtalarga o‘xshardi. Supaning boshqa joylari quruq edi. Ayvon >>>>

Mahalladagi bahor bayramiga bir kun qolganda Saida doirasini sandiqdan oldi. Ertaga u bolalar oldida kuy chalishi kerak edi. Saida barmoqlarini doira terisiga engil tekkizib, birinchi zarbani berdi.

Ammo doira odatdagidek jaranglamadi. Uning tovushi bo’g’iq chiqdi, chetidagi halqachalar ham juda >>>>

Bahorning iliq kuni Mohira buvisining ayvonida kitob o‘qirdi. Tom chetidagi qaldirg‘och uyasidan mayin chirqillash eshitildi. Ammo uyaning pastida loydan tushgan ingichka iz ko‘rindi.

Yusuf kelib, izni diqqat bilan kuzatdi. Iz devor yonidagi qurib qolgan kichik ko‘lmakka borardi. “Bu qaldirg‘ochning >>>>